Uitgevallen met een burn-out zag zij zichzelf nooit meer terugkeren als verpleegkundige in een ziekenhuis. Liever gooide ze het roer om dan terug naar de plek waar ze zo teleurgesteld raakte. Ze gaf gehoor aan haar passie en proefde aan het vak van woonstyliste in een hippe winkel en deed nieuwe ervaringen op.

Daarnaast onderzocht ze haar interesses, waarden, doelen en skills om te achterhalen wat haar nu écht motiveert in het leven én in haar werk. Ze (her)ontdekte haar persoonlijke missie: het verlenen van optimale zorg aan patiënten.

Ze wil zorg coördineren, gesprekken met patiënten en familie voeren, hen begeleiden en adviezen geven tijdens het ziekteproces en samenwerken met verschillende disciplines. Het liefst in een ziekenhuis. Ze wil de ruimte krijgen zich te kunnen verdiepen in één of meer casussen en risicoanalyses kunnen maken om optimale zorg te kunnen verlenen.

Met dit inzicht en haar herwonnen zelfvertrouwen ziet zij zichzelf weer functioneren als
verpleegkundige. Het vinden van een passende werkplek is in tijden van krapte in de zorg natuurlijk geen probleem, de uitdaging is: het vinden van een nieuw evenwicht. Die uitdaging vraagt coaching,tijd, aandacht en vooral durf van mijn coachee.

Durf te communiceren onder welke voorwaarden ze wil werken, wat ze nodig heeft van haar leidinggevende en van collega’s, maar ook durf om te vragen naar meer autonomie nu ze heeft ervaren dat ze weer meer aan kan.

Dat ze nooit meer de ‘oude’ zou worden na haar burn-out was haar grootste angst en is nu haar diepste wens. Want haar nieuwe versie kent haar kwaliteiten én haar valkuilen waardoor ze stevig in haar schoenen staat, hulp vraagt en haar grenzen aangeeft. Dat heet zelfvertrouwen.